Südperd

Aan de zuidpunt van het eiland Rügen, waar de Oostzee haar eigen gang gaat en de wind vrij spel heeft, ligt het Südperd - een plek die zeelieden van oudsher kennen als markant referentiepunt langs een soms verraderlijke kustlijn. Hier, ver van de drukte van Binz of Sellin, is de zee niet slechts decor maar hoofdpersoon. En bij dat verhaal hoort een bijzonder stukje maritieme geschiedenis: het reddingsboot Kaatje.

Een leven op het water

De Kaatje was een zeenotreddingsboot (SRB) uit de eerste serie van de zogenoemde 7-meter-klasse, gebouwd door de DGzRS - de Deutsche Gesellschaft zur Rettung Schiffbrüchiger, de Duitse tegenhanger van de KNRM. De boot verliet in 1971 de Evers-Werft in Niendorf en zou daarna bijna drie decennia lang actieve dienst draaien, tot september 1999. Dat is een indrukwekkende loopbaan voor een vaartuig dat bedoeld was voor de meest hachelijke omstandigheden op zee.

Wat de Kaatje bijzonder maakt

Binnen haar klasse was de Kaatje een uitzondering. De meeste boten uit de eerste serie van de 7-meter-klasse hadden aan weerszijden van de elektrische schleuderscheibe - een soort draaiend scherm dat water wegkaatst voor beter zicht - ovale bulleyes. De Kaatje, bouwnum­mer KRST 17 (512), kreeg in plaats daarvan een doorlopende frontruit, een opvallend verschil dat haar direct herkenbaar maakt voor liefhebbers van maritiem erfgoed.

Wat de Kaatje deelde met alle "echte" boten van de 7-meter-klasse was de afwezigheid van radarapparatuur. Dat klinkt misschien sober, maar het onderstreept hoe robuust en praktisch deze vaartuigen waren: ontworpen voor snelle inzet, niet voor comfort. Drie andere boten die gemakshalve ook tot dezelfde klasse worden gerekend - de Eltje II, de Kaatje II en de Max Carstensen - waren wél uitgerust met radar, maar kwamen deels uit andere achtergronden. De Eltje II en de Kaatje II dienden eerder als dochterboot van de grotere 23-meter-klasse, terwijl de Max Carstensen van begin af aan als zelfstandig reddingsvaartuig was ingezet.

Reddingswerk langs gevaarlijke kusten

De DGzRS is een organisatie die al meer dan 150 jaar actief is en draait op vrijwilligers en donaties. Haar vloot bevolkt de kuststations langs de hele Duitse Noordzee- en Oostzeekust. In de wateren rond Rügen, met ondiepe zandbanken, snel opstekende stormen en druk scheepvaartverkeer, was de aanwezigheid van zeenotreddingsboten als de Kaatje geen luxe maar een noodzaak. Generaties vissers en zeilers hebben hun leven te danken aan dit soort boten en de mannen die ermee uitvoeren.

Praktisch en ligging

Het Südperd bevindt zich aan de zuidelijkste punt van Rügen, bereikbaar via het schiereiland Mönchgut. De omgeving is rustig en grotendeels natuurlijk gebleven - ideaal voor wandelaars en fietsers die de drukke badplaatsen even achter zich willen laten. Het gebied biedt weids uitzicht over de Greifswalder Bodden en de open Oostzee, en op heldere dagen zie je de contouren van het vasteland in de verte liggen.

In de omgeving

Wie het Südperd bezoekt, combineert dat het best met een verkenning van het Mönchgut-schiereiland als geheel. Dörpter als Göhren en Thiessow liggen op korte afstand en bieden traditionele Rügen-architectuur, visserscultuur en rustieke strandgelegenheden. Het is een hoek van het eiland die een eigen, wat ingetogen karakter heeft - minder glamour dan de Steilküste bij Jasmund, maar juist daardoor authentiek en de moeite waard.

Bron: Wikipedia